«آقای سیبیل و کلاه» یادآوری کرد که زمانی «ب» تمایز گذاشته بود بین کسی که شدید است و کسی که در درونش شعله‌ای است. من از تمایز دیگری حرف می‌زدم که این را یادآوری کرد. هرچه می‌گذرد، برایم روشن‌تر می‌شود که گرچه از پیچیدگی ابایی ندارم، اما بی‌ثباتی برایم آزرنده است. به چشمم هیچ ضرورتی نیست که این دو با هم رخ دهند. حتی اگر پیچیدگی شخصی به بی‌ثباتی درونی برسد، ظرافت آن‌جاست که این بی‌ثباتی دیگران را متأثر نکند. راحت‌طلبانه‌ترین وضعیت هم این است که بی‌ثباتی‌ات را بدون هیچ فیلتری به سمت دیگری پرتاب کنی.