کلمه ی تجاوز(جنسی) بار حقوقی و اخلاقی دارد، ولی برای من واضح نیست که وقتی از تجاوز حرف میزنیم دقیقا از چه چیزی حرف می زنیم؟ دقیقا باید چه اتفاقی بیفتد تا ما بگویم که تجاوز رخ داده است؟ موقعیت هایی وجود دارند که حداقل برای من ساده نیست که آن ها را مصداق تجاوز بدانم.

 

ص/ک/ص در موقعیت های زیر را در نظر بگیرید:

۱. خانم الف نمی خواهد.

۲. خانم الف نمی خواهد اما نمی گوید که نمی خواهد.

۳. خانم الف نمی خواهد و نمی گوید نمی خواهد و آقای ب نمی داند که خانم الف نمی خواهد.

۴.خانم الف نمی خواهد و نمی گوید نمی خواهد ولی آقای ب می داند(یا ظن قریب به یقین دارد) که خانم الف نمی خواهد.

۵. خانم الف می خواهد ولی می گوید نمی خواهد و آقای ب نمی داند که خانم الف می خواهد.

۶. خانم الف می خواهد ولی می گوید نمی خواهد و آقای ب می داند(یا ظن قریب به یقین دارد) خانم الف می خواهد.

۸. خانم الف نمی خواهد ولی می گوید می خواهد و آقای ب می داند(یا ظن قریب به یقین دارد) که خانم الف نمی خواهد.

۱۰. خانم الف نمی خواهد ولی می گوید می خواهد و آقای ب نمی داند خانم الف نمی خواهد.

۱۱. خانم الف نمی خواهد ولی بعد از این اتفاق راضی است.

۱۲. خانم الف نمی خواهد و می گوید نمی خواهد ولی آقای ب می داند(یا ظن قریب به یقین دارد) که بعد از این اتفاق خانم الف راضی خواهد بود.

۱۳. خانم الف نمی خواهد و می گوید نمی خواهد ولی آقای ب ظن قریب به یقین دارد که خانم الف می خواهد.

...

به نظر من این مفهوم(تجاوز) هم برساخته ای اجتماعی است، برای همین وضعیت ذهنی در این که اتفاقی تجاوز باشد یا نه موثر است، اما ربط دادن مسئله به وضعیت ذهنی، باعث از بین رفتن امکان برخورد حقوقی و قضایی با این مسئله می شود.

پی نوشت اول: همه ی این ها ربطی به این ندارد که نظر شخصی من این باشد که ص/ک/ص مساوی تجاوز است کلا.

پی نوشت دوم: یک ساره ی خوب یک ساره ی مرده است؟

پی نوشت سوم: طبق معمول یکبار نوشتم پاک شد، بار دوم باب میل در نیامد.